Wydajnosc t. plucnej jest duza

Bezpośrednio przed swym podziałem t. płucna jest połączona z powierzchnią wklęsłą łuku aorty za pośrednictwem niedrożnego – więz. tętniczego (lig. arteriosum Botalli), stanowiącego pozostałość po – przewodzie tętniczym (ductus arteriosus Botalli), którym u płodu część krwi z t. płucnej przedostawała się wprost, a więc z pominięciem płuc, do aorty. Każda z dwóch gałęzi płucnych (rami pulmonales} po dojściu do wnęki płucnej towarzyszy oskrzelu, dzieląc się na coraz drobniejsze naczynia, kapilaryzujące się wreszcie dookoła ścian pęcherzyków płucnych. W związku z oddychaniem łożyskowym u płodów ssaków, t. płucna jest u nich słabo rozwinięta i dopiero po urodzeniu osiąga ona odpowiednią średnicę. Jak wspomniałem powyżej, gałęzie t. płucnej, prawa i lewa, rozwijają się z. tt. skrzelowych . Wydajność t. płucnej jest duża, wynosi bowiem takąż samą ilość krwi, jaką wyrzuca w jednostce czasu do aorty komora lewa. [więcej w: solcoseryl zastrzyki, toksokaroza objawy, klimaktobon ]

Powiązane tematy z artykułem: klimaktobon solcoseryl zastrzyki toksokaroza objawy