Wrodzona gruźlica cd

Rozprzestrzenienie hematogenne i aspiracja zakażonego płynu owodniowego stanowią około połowę przypadków wrodzonej gruźlicy5. Ponieważ lokalizacja pierwotnego kompleksu wymaga otwartej procedury chirurgicznej lub autopsji, często nie można określić sposobu transmisji wrodzonej, co ilustrują opisywani tutaj dwaj pacjenci. Współleczenie z HIV, ważnym czynnikiem przyczyniającym się do niedawnego wzrostu gruźlicy, zwiększa prawdopodobieństwo pozapłucnej gruźlicy6. Kobiety w wieku rozrodczym zakażone wirusem HIV mogą w związku z tym być narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia gruźlicy łożyska lub narządów płciowych, co powoduje zwiększone ryzyko wrodzonej transmisji. Wrodzona gruźlica jest rzadka. Blackall znalazł 3 pacjentów dotkniętych chorobą wśród 100 niemowląt matek z aktywną gruźlicą, 3 ale w dwóch innych seriach nie stwierdzono dotkniętych chorobą pacjentów spośród 260 i 1369 takich niemowląt7. Ogólnie odnotowano mniej niż 300 przypadków, 4,5,9- 12, a najnowsze przypadki w Stanach Zjednoczonych odnotowano w 1982 roku13.
Tabela 1. Tabela 1. Przedstawienie oznak i objawów w 29 przypadkach wrodzonej gruźlicy zgłoszonych od 1980 r. Tabela 2. Tabela 2. Wyniki procedur diagnostycznych w 29 przypadkach wrodzonej gruźlicy zgłoszonych od 1980 r. W przypadku pacjentów opisanych tutaj, 29 przypadków wrodzonej gruźlicy odnotowano w literaturze anglojęzycznej od czasu przeglądu Hagemana i wsp.11,13-33 z 1980 roku. Mediana wieku podczas prezentacji wynosiła 24 dni (zakres od do 84). Objawy przedmiotowe i podmiotowe często były niespecyficzne (tab. 1). Radiogramy klatki piersiowej były nieprawidłowe u 23 niemowląt, chociaż 18 miało niespecyficzne nacieki. Tuberkulinowe testy skórne w momencie rozpoznania u dziewięciu niemowląt były ujemne; Testy przeprowadzone później w dwóch z dziewięciu były pozytywne. Oba niemowlęta badane pod kątem zakażenia HIV były ujemne. Zarówno biopsja, jak i nieinwazyjne procedury były często diagnostyczne (tabela 2). Tylko 12 matek miało czynną gruźlicę. Piętnaście matek było bezobjawowych i rozpoznano gruźlicę dopiero po rozpoznaniu choroby u ich niemowląt. Śmiertelność wynosiła ogółem 38 procent, a 22 procent (5 z 23) wśród niemowląt, które otrzymały chemioterapię.
Opisywani tutaj pacjenci byli typowi pod względem wieku podczas prezentacji i niespecyficzności ich objawów i wyników radiologicznych. Podobnie jak w wielu przypadkach, matki miały gruźlicę subkliniczną, którą wykryto dopiero po rozpoznaniu choroby u niemowląt, co potwierdza znaczenie dokładnej oceny wszystkich matek niemowląt z podejrzeniem wrodzonej gruźlicy. Chorobie u pacjenta 2 można było potencjalnie zapobiec, kontynuowano leczenie profilaktyczne w czasie ciąży, jak zaleca się, gdy istnieją dowody na niedawną infekcję34.
Pacjentów z wrodzoną gruźlicą i osób z postnatalnie nabytą chorobą należy leczyć w podobny sposób1,2. Noworodki powinny otrzymywać izoniazyd (10 do 15 mg na kilogram masy ciała na dzień), ryfampinę (10 do 20 mg na kilogram dziennie), pyrazinamid (15 do 30 mg na kilogram na dzień) i streptomycynę (20 do 30 mg za kilogram dziennie) lub ethambutolu (15 do 25 mg na kilogram dziennie) przez pierwsze 2 miesiące, 1,35, a następnie izoniazyd i rifampina przez 4 do 10 miesięcy, w zależności od ciężkości choroby1,2
[patrz też: toksokaroza objawy, nabłonki wielokątne w moczu, salicylan choliny ]

Powiązane tematy z artykułem: nabłonki wielokątne w moczu salicylan choliny toksokaroza objawy