Utrata masy ciała przy diecie niskowęglowodanowej, śródziemnomorskiej lub o niskiej zawartości tłuszczu ad 8

Podczas zarówno fazy utraty wagi, jak i fazy podtrzymującej poziom adiponektyny o wysokiej masie cząsteczkowej (ryc. 4B) znacząco wzrósł (P <0,05) we wszystkich grupach żywieniowych, bez znaczących różnic między grupami pod względem zwiększenia. Krążąca leptyna, która odzwierciedla masę tkanki tłuszczowej, znacznie zmniejszyła się (P <0,05) we wszystkich grupach żywieniowych, bez znaczących różnic między grupami pod względem zmniejszenia; zmniejszenie leptyny towarzyszyło zmniejszeniu masy ciała podczas dwóch faz (fig. 4C). Interakcja między wpływem diety niskowęglowodanowej a płcią na redukcję leptyny (P = 0,04), w porównaniu z dietą niskotłuszczową, odzwierciedla większy wpływ diety niskowęglowodanowej wśród mężczyzn. Glukoza osoczowa na czczo, HOMA-IR i hemoglobina glikowana
Spośród 36 uczestników z cukrzycą (ryc. 4D) jedynie ci z grupy osób z dietą śródziemnomorską wykazywali spadek stężenia glukozy w osoczu na czczo (32,8 mg na decylitr); zmiana ta była znacząco różna od wzrostu stężenia glukozy w osoczu wśród uczestników z cukrzycą w grupie o niskiej zawartości tłuszczu (p <0,001 dla interakcji między grupą dietetyczną a czasem). Nie stwierdzono istotnych zmian stężenia glukozy w osoczu wśród uczestników bez cukrzycy (P <0,001 dla interakcji między cukrzycą a dietą i czasem śródziemnomorskim). Natomiast poziomy insuliny (ryc. 4E) zmniejszyły się istotnie u uczestników z cukrzycą iu osób bez cukrzycy we wszystkich grupach żywieniowych, bez znaczących różnic między grupami pod względem zmniejszenia. Wśród uczestników z cukrzycą spadek HOMA-IR po 24 miesiącach (ryc. 4F) był istotnie większy u osób przypisanych diecie śródziemnomorskiej niż w grupie osób z dietą niskotłuszczową (odpowiednio 2,3 i 0,3; p = 0,02; P = 0,04 dla interakcji między cukrzycą a dietą i czasem śródziemnomorskim). Wśród uczestników z cukrzycą odsetek hemoglobiny glikowanej po 24 miesiącach zmniejszył się o 0,4 . 1,3% w grupie o niskiej zawartości tłuszczu, 0,5 . 1,1% w grupie diety śródziemnomorskiej i 0,9 . 0,8% w grupie niskowęglowodanowej. Zmiany były znaczące (P <0,05) tylko w grupie niskowęglowodanowej (P = 0,45 dla porównania między grupami).
Testy czynności wątroby
Zmiany poziomów bilirubiny, fosfatazy alkalicznej i aminotransferazy alaninowej były podobne wśród grup żywieniowych. Poziomy aminotransferazy alaninowej były znacznie zmniejszone od wartości początkowej do 24 miesięcy w diecie śródziemnomorskiej i grupach niskowęglowodanowych (redukcje odpowiednio o 3,4 . 11,0 i 2,6 . 8,6 jednostek na litr, P <0,05 dla porównania z wartością wyjściową w obu grupach) .
Dyskusja
W tym dwuletnim badaniu dotyczącym interwencji dietetycznych odkryliśmy, że dieta śródziemnomorska i o niskiej zawartości węglowodanów jest skuteczną alternatywą dla diety niskotłuszczowej w celu zmniejszenia masy ciała i wydaje się być tak samo bezpieczna jak dieta niskotłuszczowa. Oprócz zmniejszania masy ciała u tej umiarkowanie otyłej grupy uczestników, dieta niskowęglowodanowa i śródziemnomorska wykazywały pewne korzystne efekty metaboliczne, co sugeruje, że te strategie żywieniowe mogą być brane pod uwagę w praktyce klinicznej i że dieta może być zindywidualizowana zgodnie z osobistymi preferencjami. i potrzeby metaboliczne
[więcej w: solcoseryl zastrzyki, reh med sieradz, toksokaroza objawy ]

Powiązane tematy z artykułem: reh med sieradz solcoseryl zastrzyki toksokaroza objawy