Wydajnosc t. plucnej jest duza

Bezpośrednio przed swym podziałem t. płucna jest połączona z powierzchnią wklęsłą łuku aorty za pośrednictwem niedrożnego – więz. tętniczego (lig. arteriosum Botalli), stanowiącego pozostałość po – przewodzie tętniczym (ductus arteriosus Botalli), którym u płodu część krwi z t. płucnej przedostawała się wprost, a więc z pominięciem płuc, do aorty. Continue reading „Wydajnosc t. plucnej jest duza”

W scianach zatoki tej rozpoczyna sie pressorecepcyjna – galazka szyjno-tetnicza

W miejscu podziału t. szyjnej wspólnej na jej gałęzie końcowe, pień macierzysty jest nieco rozszerzony i tworzy tzw. – zatokę szyjno-tętniczą (sinus carotious). W ścianach zatoki tej rozpoczyna się pressorecepcyjna – gałązka szyjno-tętnicza (r. caroticus n. Continue reading „W scianach zatoki tej rozpoczyna sie pressorecepcyjna – galazka szyjno-tetnicza”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 5

Mediana czasu leczenia wynosiła 1,9 miesiąca w każdej grupie. Dane dotyczące opóźnień i redukcji dawek w zależności od grupy leczonej podano w tabeli S1 w dodatkowym dodatku. W momencie analizy 41 z 236 pacjentów (17,4%) nadal otrzymywało niwolumab, a 3 z 111 (2,7%) nadal otrzymywało standardową terapię. Skuteczność
Spośród 361 pacjentów poddanych randomizacji 133 osoby zgonu (55,4% pacjentów) wystąpiły w grupie niwolumabu, a 85 zgonów (70,2% pacjentów) wystąpiło w grupie leczonej standardowo. Mediana czasu obserwacji całkowitej przeżycia wyniosła 5,1 miesiąca (zakres od 0 do 16,8). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 5”

Utrata masy ciała przy diecie niskowęglowodanowej, śródziemnomorskiej lub o niskiej zawartości tłuszczu ad 8

Podczas zarówno fazy utraty wagi, jak i fazy podtrzymującej poziom adiponektyny o wysokiej masie cząsteczkowej (ryc. 4B) znacząco wzrósł (P <0,05) we wszystkich grupach żywieniowych, bez znaczących różnic między grupami pod względem zwiększenia. Krążąca leptyna, która odzwierciedla masę tkanki tłuszczowej, znacznie zmniejszyła się (P <0,05) we wszystkich grupach żywieniowych, bez znaczących różnic między grupami pod względem zmniejszenia; zmniejszenie leptyny towarzyszyło zmniejszeniu masy ciała podczas dwóch faz (fig. 4C). Interakcja między wpływem diety niskowęglowodanowej a płcią na redukcję leptyny (P = 0,04), w porównaniu z dietą niskotłuszczową, odzwierciedla większy wpływ diety niskowęglowodanowej wśród mężczyzn. Continue reading „Utrata masy ciała przy diecie niskowęglowodanowej, śródziemnomorskiej lub o niskiej zawartości tłuszczu ad 8”