Odczyn Bodet-Gengou

Odczyn Bodet-Gengou posiada praktyczne zastosowanie w rozpoznawaniu chorób zakaźnych, w oparciu zaś o ten odczyn Wassermann Wprowadził odczyn wiązania dopełniacza w kile. W odczynie Wassermanna występuje pewne odchylenie od odczynu Bordet-Cengou, mianowicie:odczyn Wassermannanie jest ściśle swoisty; gdyż odczyn dodatni występuje nie tylko z antygenem swoistym jakim są krętki blade (spirochaeta pallida), lecz także z lipidowym, wyciągami z narządów ludzi i zwierząt zdrowych. Odczyn Wassermanna może wystąpić także w innych chorobach zakaźnych, często jednak jest przejściowy i nie utrzymuje się stale. Mechanizm odczynu według nowszych badań związany jest ze zmianą koloidów surowicy i zmian ich dyspersji, co udaje się ustalić mikroskopowo. autor uważa, że ważne jest zdawać sobie sprawę surowicy chorego i ewentualnie wpływać n Zdolność opsonin owa wyraża się wskaźnikiem 6. Continue reading „Odczyn Bodet-Gengou”

Drobne tetniczki

Drobne tętniczki, poprzedzające układ włoskowaty, nazywamy – tt. przedwłoskowatymi (aa. praecapillares) lub wprost – tętniczkami (arteriolae). Jak zobaczymy dalej, tętniczkom tym przypada ważna rola regulowania krwiobiegu w układzie włoskowatym. W miarę jak układ tętniczy ulega coraz większemu rozdrobnieniu, wzrasta przekrój ogólny drzewa tętniczego, wskutek czego ciśnienie krwi stopniowo opada, jak również zmniejsza się i szybkość jej ruchu. Continue reading „Drobne tetniczki”

Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem

Efekt abscopala jest zjawiskiem, w którym miejscowa radioterapia jest powiązana z regresją przerzutowego raka w odległości od napromieniowanego miejsca. W efekcie abscopal może pośredniczyć aktywacja układu odpornościowego. Ipilimumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które hamuje immunologiczny punkt kontrolny na komórkach T, cytotoksycznym antygenie 4 związanym z limfocytem T (CTLA-4). Zgłaszamy przypadek działania okopowego u pacjenta z czerniakiem leczonym ipilimumabem i radioterapią. Continue reading „Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 5

Mediana czasu leczenia wynosiła 1,9 miesiąca w każdej grupie. Dane dotyczące opóźnień i redukcji dawek w zależności od grupy leczonej podano w tabeli S1 w dodatkowym dodatku. W momencie analizy 41 z 236 pacjentów (17,4%) nadal otrzymywało niwolumab, a 3 z 111 (2,7%) nadal otrzymywało standardową terapię. Skuteczność
Spośród 361 pacjentów poddanych randomizacji 133 osoby zgonu (55,4% pacjentów) wystąpiły w grupie niwolumabu, a 85 zgonów (70,2% pacjentów) wystąpiło w grupie leczonej standardowo. Mediana czasu obserwacji całkowitej przeżycia wyniosła 5,1 miesiąca (zakres od 0 do 16,8). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 5”

Wybuch odry w nieszczęśliwej społeczności Amish w Ohio cd

Dodatkowe szczegóły dotyczące metod badania znajdują się w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Analiza statystyczna
Przeprowadzono analizy opisowe, a wyniki przedstawiono jako częstości i proporcje dla zmiennych jakościowych oraz jako wartości średnie i zakresy dla zmiennych ciągłych. Całkowite i specyficzne dla wieku wskaźniki ataków zostały obliczone jako liczba pacjentów z Asziami z odrą podzieloną przez szacowaną populację Amiszów w dotkniętej osadzie.15 Populacje zależne od wieku zostały określone poprzez zastosowanie rozkładu wieku rodzin w opisanym powyżej badaniu transmisji w gospodarstwie domowym. do szacowanej całkowitej populacji.15 Analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.3 (SAS Institute).
Wyniki
Chronologia wybuchu
Rysunek 1. Continue reading „Wybuch odry w nieszczęśliwej społeczności Amish w Ohio cd”

Wybuch odry w nieszczęśliwej społeczności Amish w Ohio czesc 4

Odry najpierw rozprzestrzeniły się wśród mieszkańców Amish w powiecie Knox, a następnie w siedmiu sąsiednich powiatach i jednym nieciągłym hrabstwie (Highland). W sumie 196 przypadków odnotowano w okręgu Knox, 64 w Holmes, 48 w Coshocton, 46 w Ashland, 20 w Richland, 6 w Stark i po w Wayne, Crawford i Highland. Odry zostały potwierdzone laboratoryjnie u jednego lub więcej pacjentów z rozpoznaniem we wszystkich poza jednym (regionem górskim) dotkniętych chorobą okręgów. Pojedynczy przypadek w hrabstwie Highland dotyczył osoby, która podróżowała do hrabstwa Ashland. W obrębie dotkniętych rejonów rodziny Amish zamieszkują i otoczone rodzinami nieamskim. Continue reading „Wybuch odry w nieszczęśliwej społeczności Amish w Ohio czesc 4”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4

U pacjentów otrzymujących zoptymalizowaną terapię podstawową z wynikiem oceny czułości genotypowej 0, poziom RNA HIV-1 mniejszy niż 50 kopii na mililitr osiągnięto w 48. tygodniu u 45% pacjentów otrzymujących raltegrawir w porównaniu z 3% pacjentów otrzymujących placebo, a średnie zmiany liczby komórek CD4 między stanem wyjściowym a 48 tygodniem wynosiły odpowiednio 81 i 11 na milimetr sześcienny (Figura 2). Wśród pacjentów z bardziej zoptymalizowaną terapią podstawową, odzwierciedloną przez 2-punktową wrażliwość genotypową, 77% biorców raltegrawiru miało poziomy RNA HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr w 48 tygodniu, w porównaniu z 62% biorców placebo; odpowiadające średnie zmiany liczby komórek CD4 wynosiły odpowiednio 145 i 87 na milimetr sześcienny. Podobne wyniki zaobserwowano w analizie podgrupy na podstawie oceny fenotypowej wrażliwości. Jedynie u stosunkowo nielicznych pacjentów, u których zoptymalizowana terapia podstawowa była związana z czułością genotypową lub fenotypową wynoszącą 3 lub więcej, korzyść terapeutyczna raltegrawiru w porównaniu z placebo była niejednoznaczna. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 cd

Wybrana podstawowa charakterystyka pacjentów w badaniu BENCHMRK-1 i BENCHMRK-2. Wszystkich 699 pacjentów leczono za pomocą BENCHMRK-1 i BENCHMRK-2: 462 pacjentów otrzymywało raltegrawir, a 237 otrzymywało placebo. Wyjściowa charakterystyka była zasadniczo zrównoważona pomiędzy grupami leczenia w ramach każdego badania.11 Tabela zawiera listę wybranych podstawowych cech, które zostały zidentyfikowane jako czynniki potencjalnie wpływające na skuteczność terapii przeciwretrowirusowej. Te współzmienne obejmują wyjściowy poziom RNA HIV-1 i liczbę komórek CD4; stosowanie lub niewykorzystywanie nowo dostępnych leków przeciwretrowirusowych, takich jak enfuwirtyd, darunawir i typranawir w ramach zoptymalizowanej terapii w tle; liczba aktywnych inhibitorów proteazy stosowanych w zoptymalizowanej terapii w tle; oraz liczbę aktywnych leków w zoptymalizowanej terapii podstawowej, mierzonej na podstawie oceny wrażliwości fenotypowej lub genotypowej na początku badania. Wyjściowe poziomy RNA HIV-1 były większe niż 100 000 kopii na mililitr u 35% biorców raltegrawiru i 33% biorców placebo. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 cd”