Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia

Częstym zjawiskiem w układzie naczyniowym są – zespolenia. Pod nazwą tą rozumiemy połączenie między sąsiadującymi naczyniami, wyrównywujące różnice ciśnienia krwi, a ponadto zapewniające dopływ krwi do danego odcinka ciała różnymi, niezależnymi od siebie, drogami. Dopływ krwi do pewnej części ciała naczyniem dodatkowym, zamiast tętnicą główną, nazywamy -ukrwieniem pobocznym, a takie tętnice dodatkowe -tt. pobocznymi (aa. collaterales). Continue reading „Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4

Zdarzenie zatorowe zdefiniowano jako zatorowość ogólnoustrojową spełniającą oba wcześniej określone kryteria: ostry początek objawów klinicznych lub objawów zatorowości oraz pojawienie się nowych zmian, co potwierdzają dalsze badania obrazowe. Skórne objawy lub ropnie przerzutowe nie były uważane za zdarzenia zatorowe. Rozpoznanie zatoru mózgowego zostało potwierdzone przez doświadczonego neurologa na podstawie dodatkowego obrazowania mózgu metodą rezonansu magnetycznego. Nie prowadziliśmy systematycznie badań obrazowych w celu wykrycia subklinicznych zatorowych zdarzeń. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4”

Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax cd

Klirens gorączki został zdefiniowany jako co najmniej dwa następujące po sobie normalne pomiary temperatury ciała. Liczba pasożytów na 1000 czerwonych komórek była podawana dla rozmazów cienkowarstwowych, a liczba pasożytów na 200 białych komórek (lub na 500 białych komórek, jeśli liczba wynosiła <10 pasożytów) była zgłaszana dla rozmazów grubowarstwowych. Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Pierwszorzędową miarą skuteczności w kohortach z wieloma dawkami był czas klirensu pasożyta: przerwa od pierwszej dawki do pierwszej z dwóch kolejnych negatywnych prób krwi. W kohorcie z pojedynczą dawką skuteczność oceniano zarówno jako czas klirensu pasożyta, jak i wskaźnik wyleczenia po 28 dniach, potwierdzony za pomocą genotypowania reakcji łańcuchowej polimerazy. Bezpieczeństwo oceniano na podstawie codziennej oceny objawów, a także badania klinicznego, badań elektrokardiograficznych przed i po podaniu dawki oraz badań hematologicznych, chemicznych we krwi i moczu podczas badań przesiewowych; w dniach 2, 3 i 5; i po zakończeniu badania, zdefiniowanego jako dzień 11 w kohortach z wieloma dawkami i jako dzień 29 w kohorcie z pojedynczą dawką. Continue reading „Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax cd”

Starzenie nerki w zdrowiu i chorobie

W ostatnim półwieczu oczekiwana długość życia znacznie wzrosła. W rezultacie musimy opracować bardziej wszechstronne zrozumienie starzenia się, niż mamy teraz. Niezależnie od tego, czy chodzi o zdrowie, czy o chorobę, wiek dotyka wielu części ciała – w tym także nerek – i ta książka Starzenie nerki w zdrowiu i chorobie wnika głęboko w te sprawy w dobrze zorganizowany i czytelny sposób. Daje czytelnikom przegląd fizjologii i patologii nerki podczas procesu starzenia. W początkowych rozdziałach dokonano przeglądu biologicznych i fizjologicznych zdarzeń towarzyszących procesowi starzenia się zdrowych nerek. Continue reading „Starzenie nerki w zdrowiu i chorobie”

Znieczulenie i wskaźnik Bispectral

Odpowiednie rozmiary próbek dla porównania dwóch interwencji w celu uniknięcia świadomości śródoperacyjnej. Avidan i in. (Wydanie z 13 marca) potwierdzają, że opieka nad wskaźnikiem bispektralnym (BIS) osiąga 0,2% zapadalności na znieczulenie u pacjentów wysokiego ryzyka, jak wcześniej podano, 2 ale dalsze wnioski i zalecenia nie są obsługiwane. Pomimo pierwotnej hipotezy badaczy , że częstość występowania świadomości [z końcowym protokołem pływowym] będzie równa lub niższa niż w protokole BIS, 3 obliczenia dotyczące wielkości próby błędnie przyjęły brak efektu leczenia dla znieczulenia protokół (tabela 1). W związku z tym badanie to miało 80% prawdopodobieństwo braku 50% różnicy w względnej skuteczności obu interwencji.4
Niewyjaśnione luki w tendencjach BIS sugerują, że nieodpowiednie szkolenie lub czujność oraz słaba zgodność z protokołem przyczyniły się do obu przypadków świadomości w grupie kierowanej przez BIS i utrudniały dawkowanie anestezjologiczne typowo obserwowane przy monitorowaniu BIS.5 Ponadto brakowało zarządzania okołooperacyjnego i pooperacyjnego. Continue reading „Znieczulenie i wskaźnik Bispectral”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad 5

U pacjentów leczonych typranawirem w ramach zoptymalizowanej terapii w tle, u których wirus był genotypowo oporny na typranawir, 36% biorców raltegrawiru w porównaniu z 15% pacjentów otrzymujących placebo miało poziomy RNA HIV-1 mniejsze niż 50 kopii na mililitr ; odpowiednie średnie zmiany w liczbie CD4 wynosiły odpowiednio 79 i 12 na milimetr sześcienny. Rysunek 4. Ryc. 4. Wartości procentowe pacjentów z poziomem RNA wirusa HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr w 48 tygodniu, zgodnie z charakterystyką demograficzną i podtypem wirusowym. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad 5”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4

U pacjentów otrzymujących zoptymalizowaną terapię podstawową z wynikiem oceny czułości genotypowej 0, poziom RNA HIV-1 mniejszy niż 50 kopii na mililitr osiągnięto w 48. tygodniu u 45% pacjentów otrzymujących raltegrawir w porównaniu z 3% pacjentów otrzymujących placebo, a średnie zmiany liczby komórek CD4 między stanem wyjściowym a 48 tygodniem wynosiły odpowiednio 81 i 11 na milimetr sześcienny (Figura 2). Wśród pacjentów z bardziej zoptymalizowaną terapią podstawową, odzwierciedloną przez 2-punktową wrażliwość genotypową, 77% biorców raltegrawiru miało poziomy RNA HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr w 48 tygodniu, w porównaniu z 62% biorców placebo; odpowiadające średnie zmiany liczby komórek CD4 wynosiły odpowiednio 145 i 87 na milimetr sześcienny. Podobne wyniki zaobserwowano w analizie podgrupy na podstawie oceny fenotypowej wrażliwości. Jedynie u stosunkowo nielicznych pacjentów, u których zoptymalizowana terapia podstawowa była związana z czułością genotypową lub fenotypową wynoszącą 3 lub więcej, korzyść terapeutyczna raltegrawiru w porównaniu z placebo była niejednoznaczna. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad

Autorzy mieli dostęp do wszystkich danych badawczych na żądanie. Raport ten został opracowany głównie przez dwóch autorów akademickich i czterech autorów branżowych i został krytycznie sprawdzony i zatwierdzony przez wszystkich autorów w ostatecznej formie przed ich przesłaniem. Wszyscy autorzy gwarantują kompletność i dokładność danych. Projekt badania
Identyczny projekt badania BENCHMRK-1 i BENCHMRK-2, kryteria oceny aktywności optymalnej terapii w tle oraz ogólna ocena skuteczności zostały szczegółowo opisane w artykule Steigbigela i in. w tym wydaniu Dziennika.11 Analizy skuteczności podgrup obejmowały pełne 48-tygodniowe dane z obu badań. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad”