Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia

Częstym zjawiskiem w układzie naczyniowym są – zespolenia. Pod nazwą tą rozumiemy połączenie między sąsiadującymi naczyniami, wyrównywujące różnice ciśnienia krwi, a ponadto zapewniające dopływ krwi do danego odcinka ciała różnymi, niezależnymi od siebie, drogami. Dopływ krwi do pewnej części ciała naczyniem dodatkowym, zamiast tętnicą główną, nazywamy -ukrwieniem pobocznym, a takie tętnice dodatkowe -tt. pobocznymi (aa. collaterales). Continue reading „Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4

Zdarzenie zatorowe zdefiniowano jako zatorowość ogólnoustrojową spełniającą oba wcześniej określone kryteria: ostry początek objawów klinicznych lub objawów zatorowości oraz pojawienie się nowych zmian, co potwierdzają dalsze badania obrazowe. Skórne objawy lub ropnie przerzutowe nie były uważane za zdarzenia zatorowe. Rozpoznanie zatoru mózgowego zostało potwierdzone przez doświadczonego neurologa na podstawie dodatkowego obrazowania mózgu metodą rezonansu magnetycznego. Nie prowadziliśmy systematycznie badań obrazowych w celu wykrycia subklinicznych zatorowych zdarzeń. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4”

Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax cd

Klirens gorączki został zdefiniowany jako co najmniej dwa następujące po sobie normalne pomiary temperatury ciała. Liczba pasożytów na 1000 czerwonych komórek była podawana dla rozmazów cienkowarstwowych, a liczba pasożytów na 200 białych komórek (lub na 500 białych komórek, jeśli liczba wynosiła <10 pasożytów) była zgłaszana dla rozmazów grubowarstwowych. Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Pierwszorzędową miarą skuteczności w kohortach z wieloma dawkami był czas klirensu pasożyta: przerwa od pierwszej dawki do pierwszej z dwóch kolejnych negatywnych prób krwi. W kohorcie z pojedynczą dawką skuteczność oceniano zarówno jako czas klirensu pasożyta, jak i wskaźnik wyleczenia po 28 dniach, potwierdzony za pomocą genotypowania reakcji łańcuchowej polimerazy. Bezpieczeństwo oceniano na podstawie codziennej oceny objawów, a także badania klinicznego, badań elektrokardiograficznych przed i po podaniu dawki oraz badań hematologicznych, chemicznych we krwi i moczu podczas badań przesiewowych; w dniach 2, 3 i 5; i po zakończeniu badania, zdefiniowanego jako dzień 11 w kohortach z wieloma dawkami i jako dzień 29 w kohorcie z pojedynczą dawką. Continue reading „Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax cd”

Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 7

Zgodnie z bardziej rygorystyczną analizą, liczącą jakiekolwiek niepowodzenie jako niepowodzenie leczenia, poziomy HIV RNA zmniejszono do mniej niż 400 kopii na mililitr w 16. tygodniu u 355 z 458 biorców raltegrawiru (77,5%) w porównaniu z 99 z 236 otrzymujących placebo (41,9%) (P <0,001 dla każdego badania indywidualnie i połączonych badań) (rysunek 1). RNA HIV-1 był tłumiony do poziomu mniejszego niż 50 kopii na mililitr w 16 tygodniu w 61,8% grupy raltegrawiru w porównaniu z 34,7% grupy placebo (P <0,001 dla każdego badania indywidualnie i połączonych badań). W połączonej analizie, biorąc pod uwagę brak niepowodzenia w 48. tygodniu, poziom RNA HIV-1 zmniejszył się do mniej niż 400 kopii na mililitr w 332 z 459 biorców raltegrawiru (72,3%) w porównaniu z 88 z 237 pacjentów otrzymujących placebo (37,1%) (P <0,001 dla każdego badania indywidualnie i połączonych badań). Continue reading „Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 7”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4

U pacjentów otrzymujących zoptymalizowaną terapię podstawową z wynikiem oceny czułości genotypowej 0, poziom RNA HIV-1 mniejszy niż 50 kopii na mililitr osiągnięto w 48. tygodniu u 45% pacjentów otrzymujących raltegrawir w porównaniu z 3% pacjentów otrzymujących placebo, a średnie zmiany liczby komórek CD4 między stanem wyjściowym a 48 tygodniem wynosiły odpowiednio 81 i 11 na milimetr sześcienny (Figura 2). Wśród pacjentów z bardziej zoptymalizowaną terapią podstawową, odzwierciedloną przez 2-punktową wrażliwość genotypową, 77% biorców raltegrawiru miało poziomy RNA HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr w 48 tygodniu, w porównaniu z 62% biorców placebo; odpowiadające średnie zmiany liczby komórek CD4 wynosiły odpowiednio 145 i 87 na milimetr sześcienny. Podobne wyniki zaobserwowano w analizie podgrupy na podstawie oceny fenotypowej wrażliwości. Jedynie u stosunkowo nielicznych pacjentów, u których zoptymalizowana terapia podstawowa była związana z czułością genotypową lub fenotypową wynoszącą 3 lub więcej, korzyść terapeutyczna raltegrawiru w porównaniu z placebo była niejednoznaczna. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 czesc 4”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad

Autorzy mieli dostęp do wszystkich danych badawczych na żądanie. Raport ten został opracowany głównie przez dwóch autorów akademickich i czterech autorów branżowych i został krytycznie sprawdzony i zatwierdzony przez wszystkich autorów w ostatecznej formie przed ich przesłaniem. Wszyscy autorzy gwarantują kompletność i dokładność danych. Projekt badania
Identyczny projekt badania BENCHMRK-1 i BENCHMRK-2, kryteria oceny aktywności optymalnej terapii w tle oraz ogólna ocena skuteczności zostały szczegółowo opisane w artykule Steigbigela i in. w tym wydaniu Dziennika.11 Analizy skuteczności podgrup obejmowały pełne 48-tygodniowe dane z obu badań. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad”

Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 9

Wyniki te były zgodne między dwoma badaniami BENCHMRK. U większości pacjentów w obu badaniach występował AIDS przy niepowodzeniu w wielu wcześniejszych reżimach przeciwretrowirusowych, z pojawieniem się wysoce opornego wirusa. Niższe odpowiedzi wirusologiczne w grupach otrzymujących placebo w porównaniu z grupami raltegrawiru były zgodne z wynikami innych badań dotyczących podobnych populacji i świadczą o niedostatkach starszych opcji leczenia w tym kontekście.39-47 Korzyści immunologiczne potwierdzone zwiększoną liczbą komórek CD4 były następujące: obserwowano również podczas leczenia raltegrawirem. Ogólnie profile zdarzeń niepożądanych były na ogół podobne w przypadku schematów raltegrawiru i placebo. Nieproporcjonalna diagnoza kilku nowotworów w grupach raltegrawiru w porównaniu z grupami placebo w czasie 16-tygodniowych analiz w dwóch badaniach BENCHMRK spowodowała kompleksowy przegląd wszystkich nowotworów występujących w czterech fazach 2-3 prób raltegrawiru.31 48,49 Dane z trzech badań u pacjentów wcześniej leczonych w dużym stopniu były połączone z danymi z jednego badania z wcześniej nieleczonymi pacjentami i zostały skorygowane na czas obserwacji po fazie podwójnie ślepej50. Continue reading „Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 9”

Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad 5

U pacjentów leczonych typranawirem w ramach zoptymalizowanej terapii w tle, u których wirus był genotypowo oporny na typranawir, 36% biorców raltegrawiru w porównaniu z 15% pacjentów otrzymujących placebo miało poziomy RNA HIV-1 mniejsze niż 50 kopii na mililitr ; odpowiednie średnie zmiany w liczbie CD4 wynosiły odpowiednio 79 i 12 na milimetr sześcienny. Rysunek 4. Ryc. 4. Wartości procentowe pacjentów z poziomem RNA wirusa HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr w 48 tygodniu, zgodnie z charakterystyką demograficzną i podtypem wirusowym. Continue reading „Analiza podgrup i oporności na Raltegrawir w zakresie opornego zakażenia HIV-1 ad 5”