Odczyn Bodet-Gengou

Odczyn Bodet-Gengou posiada praktyczne zastosowanie w rozpoznawaniu chorób zakaźnych, w oparciu zaś o ten odczyn Wassermann Wprowadził odczyn wiązania dopełniacza w kile. W odczynie Wassermanna występuje pewne odchylenie od odczynu Bordet-Cengou, mianowicie:odczyn Wassermannanie jest ściśle swoisty; gdyż odczyn dodatni występuje nie tylko z antygenem swoistym jakim są krętki blade (spirochaeta pallida), lecz także z lipidowym, wyciągami z narządów ludzi i zwierząt zdrowych. Odczyn Wassermanna może wystąpić także w innych chorobach zakaźnych, często jednak jest przejściowy i nie utrzymuje się stale. Mechanizm odczynu według nowszych badań związany jest ze zmianą koloidów surowicy i zmian ich dyspersji, co udaje się ustalić mikroskopowo. autor uważa, że ważne jest zdawać sobie sprawę surowicy chorego i ewentualnie wpływać n Zdolność opsonin owa wyraża się wskaźnikiem 6. Continue reading „Odczyn Bodet-Gengou”

Jezeli choroba zakazna przebiega niepomyslnie.

Dzieląc liczbę zfagocytowanych bakterii przez liczbę obliczonych leukocytów otrzymujemy liczbę fagocytarną surowicy chorego. Następnie zastępujemy w nowej mieszaninie surowicę chorego surowicą zdrowego . Otrzymujemy w t sposób liczbę fagocytarną osoby zdrowej. Stosunek liczby fagocytarnej chorego do liczby fagocytarnej zdrowego jest wskaźnikiem opsoninowym krwi danego chorego. Jeżeli choroba zakaźna przebiega niepomyślnie. Continue reading „Jezeli choroba zakazna przebiega niepomyslnie.”

Drobne tetniczki

Drobne tętniczki, poprzedzające układ włoskowaty, nazywamy – tt. przedwłoskowatymi (aa. praecapillares) lub wprost – tętniczkami (arteriolae). Jak zobaczymy dalej, tętniczkom tym przypada ważna rola regulowania krwiobiegu w układzie włoskowatym. W miarę jak układ tętniczy ulega coraz większemu rozdrobnieniu, wzrasta przekrój ogólny drzewa tętniczego, wskutek czego ciśnienie krwi stopniowo opada, jak również zmniejsza się i szybkość jej ruchu. Continue reading „Drobne tetniczki”

W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek

Otrzymuje się ten wynik dzięki powstaniu dookoła śródbłonka szeregu warstw, które ujmiemy nazwą – perihelium. W ten sposób ściana tętnic składa się z trzech zasadniczych warstw, którymi są: – osłonka wewnętrzna (intima), oslonka środkowa. W skład osłonki wewnętrznej (intima) wchodzi śródbłonek, wysłany od zewnątrz warstwą tkanki łącznej. Znacznie grubsza – osłonka środkowa (media) jest wyposażona w liczne miocyty gładkie, ułożone głównie okrężnie, a ponadto zawiera dużą ilość włókien sprężystych. Mięśniówce zawdzięcza tętnica swą kurczliwość, a więc możność dostosowywania wielkości swego światła do każdorazowych potrzeb danego narządu, a zatem do regulowania wydajności przepływu krwi. Continue reading „W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek”

Aorta wstepujaca

Nie bez znaczenia jest również fakt, że tt. wieńcowe, odchodzące od aorty wstępującej, gdzie panuje stale najwyższe ciśnienie, są naczyniami spełniającymi swe zadania w najkorzystniejszych warunkach hemodynamicznych. Wszystko to razem przemawia za opisem krwiobiegu sercowego w jego ciągłości, tj. od aorty po przez tętnice i żyły wieńcowe a; ; do prawego przedsionka. Obydwie tętnice wieńcowe odchodzą od aorty wstępującej na poziomie jej zastawek półksiężycowatych, po czym -t. Continue reading „Aorta wstepujaca”

Zespolenie wieloboku tetniczego

Od wieloboku tętniczego odchodzi szereg drobnych gałązek do ośrodków szarych mózgowia oraz do opony miękkiej. Zespolenie wieloboku tętniczego zapewnia stałe odżywianie tkance nerwowej oraz zapobiega skutkom wahań ciśnienia. Inna sprawa, że tego rodzaju rozlewisko naczyniowe wpływa zwalniająco na szybkość przepływu krwi. Gałęziami pochodnymi t. szyjnej wewn. Continue reading „Zespolenie wieloboku tetniczego”

Luk aorty moze byc wiec uwazany za pewnego rodzaju regulator cisnienia tetnicznego

W przypadkach wzrostu ciśnienia wewnątrzaortowego następuje podrażnienie włókien tego nerwu, co powoduje drogą odruchową zahamowanie działalności serca, a zarazem spadek ciśnienia. Luk aorty może być więc uważany za pewnego rodzaju regulator ciśnienia tętnicznego, zainstalowany u wrót całego układu naczyniowego. a) Aorta wstępująca (aorta ascendens) stanowi odpowiednik części pierwotnego pnia tętniczego (truncus arteriosus), który u niższych kręgowców wodnych, dostarczał krew żylną sześciu – t t. skrzelowym (aa. branchiales), zwanym również łuk a m i aortowymi. Continue reading „Luk aorty moze byc wiec uwazany za pewnego rodzaju regulator cisnienia tetnicznego”