W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niz w normalnym

W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niż w normalnym i nie zależy to od samych leukocytów, lecz od środowiska, w którym się znajdują. Jeżeli np. poddamy leukocyty działaniu surowicy odpornościowej, odwirujemy je i wtedy dopiero zmieszamy z hodowlą bakterii, to zdolność ich fagocytozy nie jest wcale lepsza od leukocytów normalnych. Inaczej się dzieje, jeżeli bakterie zmieszamy z surowicą odpornościową. Odwirowane wtedy bakterie, zmieszane z leukocytami normalnymi, wywołują wyraźnie sprawniejszą zdolność fagocytozy normalnych leukocytów, które -do tej czynności są znacznie pobudzone. Continue reading „W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niz w normalnym”

Zespolenie wieloboku tetniczego

Od wieloboku tętniczego odchodzi szereg drobnych gałązek do ośrodków szarych mózgowia oraz do opony miękkiej. Zespolenie wieloboku tętniczego zapewnia stałe odżywianie tkance nerwowej oraz zapobiega skutkom wahań ciśnienia. Inna sprawa, że tego rodzaju rozlewisko naczyniowe wpływa zwalniająco na szybkość przepływu krwi. Gałęziami pochodnymi t. szyjnej wewn. Continue reading „Zespolenie wieloboku tetniczego”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2

Wytyczne American College of Cardiology / American Heart Association (ACC-AHA) z 2006 r .9 zalecają wczesną chirurgię jako wskazanie klasy IIa tylko u pacjentów z nawracającymi zatorami, podczas gdy zrewidowane wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2009 r.3 zalecają wczesną operację jako klasa IIb. wskazanie u pacjentów z izolowanymi, bardzo dużymi wegetacjami (o średnicy> 15 mm). Ze względu na ograniczenia etyczne, logistyczne i finansowe, nie przeprowadzono randomizowanych badań w celu wyjaśnienia wskazań do zabiegu chirurgicznego i terminu ich wykonania, które mogłyby wiązać się z korzystnymi skutkami.4 Opracowano metodę wczesnej chirurgii kontra leczenie konwencjonalne w badaniu zapalenia wsierdzia (EASE) porównanie wyników klinicznych wczesnego zabiegu z wynikami konwencjonalnej strategii leczenia opartej na aktualnych wytycznych dla pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia i wysokim ryzykiem zatoru. Główną hipotezą tego badania było to, że wczesna operacja zmniejszyłaby częstość zgonów lub epizodów zatorowych w porównaniu do leczenia konwencjonalnego. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2”

Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 7

Oczekiwano znacznego wzrostu komórek CD4 + ICOShigh podczas indukcji ipilimumabu (tygodnie do 12). Bardziej interesujący był obserwowany niewielki wzrost po radioterapii, co sugeruje, że radioterapia mogła odgrywać rolę immunomodulującą w ekspansji tej aktywowanej populacji limfocytów T. Wykazano, że radioterapia zwiększa prezentację antygenu przez komórki mieloidalne w obrębie zrębu guza iw ten sposób zwiększa zabijanie komórek T w komórkach nowotworowych. 23 Analiza przedziału komórkowego CD14 + krwi obwodowej ujawniła kilka objawów aktywacji linii mieloidalnej, w tym zwiększonego HLA -DR ekspresja i redukcja ilości komórek supresyjnych pochodzących z mieloidów po radioterapii. Continue reading „Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 7”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi czesc 4

Protokół określił, że jeśli wykazano, że niwolumab przewyższa standardową terapię pod względem całkowitego przeżycia, to przeżycie bez progresji i szybkość odpowiedzi byłyby testowane hierarchicznie na poziomie alfa 5%, aby zapewnić fałszywie dodatnią częstość więcej niż 5% za testowanie wszystkich trzech punktów końcowych. Przeprowadzono analizy predestynowane w celu oceny spójności efektu leczenia na punktach końcowych w zakresie podgrup podstawowych, w tym podgrup zdefiniowanych według statusu ekspresji PD-L1 i stanu p16. Przeprowadzono także analizę post hoc efektu leczenia w podgrupach ekspresji PD-L1 (.1% vs. <1%) zgodnie ze stanem p16 (pozytywny vs negatywny). Ponadto przeprowadzono testy interakcji między leczeniem a poziomem ekspresji PD-L1 (wcześniej określona) oraz między leczeniem a stanem p16 (post hoc). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi czesc 4”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 8

Analizy ograniczono do danych zebranych w ciągu 15 tygodni ze względu na niewielką liczbę odpowiedzi na kwestionariusze z grupy terapii standardowej po tym czasie (Tabela S8 w Dodatku uzupełniającym). Pacjenci z grupy leczenia standardowego zgłaszali klinicznie znaczące pogorszenie funkcjonowania fizycznego, psychicznego i społecznego (oceniane za pomocą QLQ-C30), a także ból, problemy sensoryczne i problemy z kontaktem społecznym (oceniane za pomocą środków QLQ-H i N35). Odwrotnie, wśród pacjentów leczonych niwolumabem, wskaźniki te pozostawały prawie stałe lub wykazywały nieznaczną poprawę. Wartości P wykazały znaczące różnice między grupami zarówno w 9 tygodniu, jak i 15 tygodniu dla większości porównań (figura 2C). Dodatkowe dane z badań zgłoszone przez pacjentów, w tym problemy zdrowotne i oceny stanu zdrowia mierzone za pomocą kwestionariusza EQ-5D-3L, podano w tabeli S9 w dodatkowym dodatku. Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 8”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 7

Klinicznie istotna zmiana wyniku została uznana za jeden z 10 punktów (linie przerywane) lub więcej.21,22 I słupki wskazują 95% przedziały ufności. W analizie przeżycia całkowitego w podgrupie pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 wynoszącym 1% lub więcej, współczynnik ryzyka zgonu wśród pacjentów leczonych niwolumabem w porównaniu do standardowej terapii wynosił 0,55 (95% CI, 0,36 do 0,83) (ryc. 2A), podczas gdy w podgrupie pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 mniejszym niż 1%, współczynnik ryzyka wynosił 0,89 (95% CI, 0,54 do 1,45, P = 0,17 dla interakcji) (Figura 2B). Szacunki dotyczące współczynnika ryzyka zgonu w analizie całkowitego przeżycia w podgrupach pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 wynoszącym 5% lub więcej i 10% lub więcej były podobne do tych u pacjentów z poziomami ekspresji PD-L1 wynoszącymi 1. % lub więcej (Tabela 2). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 7”

Ustawa o niedyskryminacji w zakresie informacji genetycznej – pół kroku w kierunku podziału ryzyka

Weźmy pod uwagę trzech Amerykanów – jednego o zwiększonym ryzyku genetycznym w przypadku raka okrężnicy, jednego z wywiadem rodzinnym w kierunku raka okrężnicy i jednego z wykryciem kolonoskopowym kilku dużych polipów gruczolakowatych. Zgodnie z Ustawą o niedyskryminacji w zakresie informacji genetycznej (GINA), która została niedawno podpisana przez prezydenta George a W. Busha, zakłady ubezpieczeń zdrowotnych nie mogą odmówić pokrycia i nie mogą podnosić składek za pierwsze dwie osoby, których dane genetyczne lub historia rodzinna stawiają je przy wyższym ryzyku zachorowania na raka jelita grubego.1 Ubezpieczyciele mogliby jednak odmówić sprzedaży trzeciej osobie indywidualnej polisy lub czterokrotności jej składek. Jeśli trzecia osoba jest zapisana w planie ubezpieczenia grupowego sponsorowanym przez pracodawcę, ubezpieczyciele mogą podwyższyć stawki dla wszystkich osób w grupie. Dokonując takich rozróżnień, GINA jest symbolem tego fragmentarycznego i niekonsekwentnego podejścia tego kraju do polityki zdrowotnej, co nie ma większego sensu i pozostawia wielu Amerykanów bez dostępu do opieki lub grozi im finansowa ruina, jeśli szukają opieki. Continue reading „Ustawa o niedyskryminacji w zakresie informacji genetycznej – pół kroku w kierunku podziału ryzyka”

Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 8

Inne niż miejscowe reakcje w miejscu iniekcji enfuwirtydu, najczęstszymi klinicznymi zdarzeniami niepożądanymi w obu grupach leczenia były biegunka, nudności i ból głowy. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi laboratoryjnymi związanymi z lekiem były zwiększenie poziomów cholesterolu, triglicerydów i aminotransferaz w surowicy w grupach raltegrawiru oraz podwyższony poziom cholesterolu i kreatyniny oraz zmniejszenie liczby neutrofilów w grupie placebo. Umiarkowane do ciężkich kliniczne zdarzenia niepożądane i nieprawidłowości laboratoryjne stopnia 3 lub 4 przedstawiono w Tabeli 4. Dodatek Dodatek 2 wymienia wszystkie poważne kliniczne zdarzenia niepożądane (Tabela A2), kliniczne zdarzenia niepożądane o dowolnej intensywności lub przyczynowości, które wystąpiły w 2% lub więcej pacjentów w każdej z grup leczenia (tabela A3) i nieprawidłowości laboratoryjne w grupie DAIDS drugiego stopnia, 3 lub 4 (tabela A4). Od daty zakończenia tej analizy, 10 z 462 pacjentów (2,2%) w grupach raltegrawiru i 6 z 237 pacjentów (2,5%) w grupach placebo zmarło podczas podwójnie ślepej fazy dwóch badań. Continue reading „Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 8”

Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 5

Dodatkowymi wcześniej określonymi wynikami skuteczności były proporcje pacjentów z poziomem RNA HIV-1 poniżej 50 kopii na mililitr i zmiana od linii podstawowej w liczbie komórek CD4. Wszystkich leczonych pacjentów włączono do analiz skuteczności i bezpieczeństwa. Brakujące dane wirusologiczne rozpatrywane były w trzech uprzednio określonych sposobach.31 W pierwotnej analizie zastosowano podejście do przerwania leczenia związane z leczeniem, które uwzględniało pacjentów, którzy przerwali fazę podwójnie ślepej próby z powodu braku skuteczności lub zdarzeń niepożądanych (lub których poziom RNA HIV-1). było .400 [lub . 50] kopii na mililitr w momencie przerwania leczenia z przyczyn niezwiązanych z leczeniem) jako powodujące niepowodzenie leczenia w kolejnych punktach czasowych. Continue reading „Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 ad 5”