W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niz w normalnym

W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niż w normalnym i nie zależy to od samych leukocytów, lecz od środowiska, w którym się znajdują. Jeżeli np. poddamy leukocyty działaniu surowicy odpornościowej, odwirujemy je i wtedy dopiero zmieszamy z hodowlą bakterii, to zdolność ich fagocytozy nie jest wcale lepsza od leukocytów normalnych. Inaczej się dzieje, jeżeli bakterie zmieszamy z surowicą odpornościową. Odwirowane wtedy bakterie, zmieszane z leukocytami normalnymi, wywołują wyraźnie sprawniejszą zdolność fagocytozy normalnych leukocytów, które -do tej czynności są znacznie pobudzone. Continue reading „W ustroju uodpornionym fagocytoza przebiega sprawniej niz w normalnym”

Zespolenie wieloboku tetniczego

Od wieloboku tętniczego odchodzi szereg drobnych gałązek do ośrodków szarych mózgowia oraz do opony miękkiej. Zespolenie wieloboku tętniczego zapewnia stałe odżywianie tkance nerwowej oraz zapobiega skutkom wahań ciśnienia. Inna sprawa, że tego rodzaju rozlewisko naczyniowe wpływa zwalniająco na szybkość przepływu krwi. Gałęziami pochodnymi t. szyjnej wewn. Continue reading „Zespolenie wieloboku tetniczego”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2

Wytyczne American College of Cardiology / American Heart Association (ACC-AHA) z 2006 r .9 zalecają wczesną chirurgię jako wskazanie klasy IIa tylko u pacjentów z nawracającymi zatorami, podczas gdy zrewidowane wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2009 r.3 zalecają wczesną operację jako klasa IIb. wskazanie u pacjentów z izolowanymi, bardzo dużymi wegetacjami (o średnicy> 15 mm). Ze względu na ograniczenia etyczne, logistyczne i finansowe, nie przeprowadzono randomizowanych badań w celu wyjaśnienia wskazań do zabiegu chirurgicznego i terminu ich wykonania, które mogłyby wiązać się z korzystnymi skutkami.4 Opracowano metodę wczesnej chirurgii kontra leczenie konwencjonalne w badaniu zapalenia wsierdzia (EASE) porównanie wyników klinicznych wczesnego zabiegu z wynikami konwencjonalnej strategii leczenia opartej na aktualnych wytycznych dla pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia i wysokim ryzykiem zatoru. Główną hipotezą tego badania było to, że wczesna operacja zmniejszyłaby częstość zgonów lub epizodów zatorowych w porównaniu do leczenia konwencjonalnego. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2”

Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 7

Oczekiwano znacznego wzrostu komórek CD4 + ICOShigh podczas indukcji ipilimumabu (tygodnie do 12). Bardziej interesujący był obserwowany niewielki wzrost po radioterapii, co sugeruje, że radioterapia mogła odgrywać rolę immunomodulującą w ekspansji tej aktywowanej populacji limfocytów T. Wykazano, że radioterapia zwiększa prezentację antygenu przez komórki mieloidalne w obrębie zrębu guza iw ten sposób zwiększa zabijanie komórek T w komórkach nowotworowych. 23 Analiza przedziału komórkowego CD14 + krwi obwodowej ujawniła kilka objawów aktywacji linii mieloidalnej, w tym zwiększonego HLA -DR ekspresja i redukcja ilości komórek supresyjnych pochodzących z mieloidów po radioterapii. Continue reading „Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 7”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi czesc 4

Protokół określił, że jeśli wykazano, że niwolumab przewyższa standardową terapię pod względem całkowitego przeżycia, to przeżycie bez progresji i szybkość odpowiedzi byłyby testowane hierarchicznie na poziomie alfa 5%, aby zapewnić fałszywie dodatnią częstość więcej niż 5% za testowanie wszystkich trzech punktów końcowych. Przeprowadzono analizy predestynowane w celu oceny spójności efektu leczenia na punktach końcowych w zakresie podgrup podstawowych, w tym podgrup zdefiniowanych według statusu ekspresji PD-L1 i stanu p16. Przeprowadzono także analizę post hoc efektu leczenia w podgrupach ekspresji PD-L1 (.1% vs. <1%) zgodnie ze stanem p16 (pozytywny vs negatywny). Ponadto przeprowadzono testy interakcji między leczeniem a poziomem ekspresji PD-L1 (wcześniej określona) oraz między leczeniem a stanem p16 (post hoc). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi czesc 4”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 8

Analizy ograniczono do danych zebranych w ciągu 15 tygodni ze względu na niewielką liczbę odpowiedzi na kwestionariusze z grupy terapii standardowej po tym czasie (Tabela S8 w Dodatku uzupełniającym). Pacjenci z grupy leczenia standardowego zgłaszali klinicznie znaczące pogorszenie funkcjonowania fizycznego, psychicznego i społecznego (oceniane za pomocą QLQ-C30), a także ból, problemy sensoryczne i problemy z kontaktem społecznym (oceniane za pomocą środków QLQ-H i N35). Odwrotnie, wśród pacjentów leczonych niwolumabem, wskaźniki te pozostawały prawie stałe lub wykazywały nieznaczną poprawę. Wartości P wykazały znaczące różnice między grupami zarówno w 9 tygodniu, jak i 15 tygodniu dla większości porównań (figura 2C). Dodatkowe dane z badań zgłoszone przez pacjentów, w tym problemy zdrowotne i oceny stanu zdrowia mierzone za pomocą kwestionariusza EQ-5D-3L, podano w tabeli S9 w dodatkowym dodatku. Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 8”

Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 7

Klinicznie istotna zmiana wyniku została uznana za jeden z 10 punktów (linie przerywane) lub więcej.21,22 I słupki wskazują 95% przedziały ufności. W analizie przeżycia całkowitego w podgrupie pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 wynoszącym 1% lub więcej, współczynnik ryzyka zgonu wśród pacjentów leczonych niwolumabem w porównaniu do standardowej terapii wynosił 0,55 (95% CI, 0,36 do 0,83) (ryc. 2A), podczas gdy w podgrupie pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 mniejszym niż 1%, współczynnik ryzyka wynosił 0,89 (95% CI, 0,54 do 1,45, P = 0,17 dla interakcji) (Figura 2B). Szacunki dotyczące współczynnika ryzyka zgonu w analizie całkowitego przeżycia w podgrupach pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 wynoszącym 5% lub więcej i 10% lub więcej były podobne do tych u pacjentów z poziomami ekspresji PD-L1 wynoszącymi 1. % lub więcej (Tabela 2). Continue reading „Niwolumab do nawrotowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi ad 7”

Podpis 70-genowy jako pomoc w decyzjach terapeutycznych we wczesnym stadium raka piersi ad 5

W pierwszej analizie ocenialiśmy wyniki pacjentów z grupami niezgodnego ryzyka w zależności od tego, czy zostali oni przypisani do grupy chemioterapeutycznej, czy do grupy bez chemioterapii. W drugiej analizie ocenialiśmy wyniki wszystkich pacjentów w zależności od tego, czy chemioterapia była zalecana wyłącznie przez ryzyko kliniczne lub genomiczne. Aby uzyskać bezstronny szacunek dla tej analizy, dane dla pacjentów z grup z ryzykiem dysharmonijnym były podwójnie ważone, ponieważ były niedostatecznie reprezentowane przez współczynnik 2 w wynikowej próbce. W trzeciej analizie wyliczyliśmy odsetek wszystkich zapisanych pacjentów, którzy zostali przypisani do chemioterapii na podstawie ryzyka klinicznego lub ryzyka genomicznego. W pierwszych dwóch analizach wtórnych podajemy wyniki zgodnie z kategorią ryzyka i przypisaniem do leczenia w chwili rejestracji (populacja według intencji). Continue reading „Podpis 70-genowy jako pomoc w decyzjach terapeutycznych we wczesnym stadium raka piersi ad 5”

Podpis 70-genowy jako pomoc w decyzjach terapeutycznych we wczesnym stadium raka piersi ad 8

Po 5 latach wskaźnik przeżycia bez odległych przerzutów wynosił 95,0% przy samej strategii ryzyka klinicznego i 94,7% przy samej strategii ryzyka genomicznego – innymi słowy, przy podobnych wynikach, ale przy znacznie niższym stosowaniu chemioterapii do strategii ryzyka genomicznego (ryc. S1 w dodatkowym dodatku). Wstępne analizy eksploracyjne
Przeprowadziliśmy także analizę podgrup według stanu węzłowego z danymi od pacjentów o wysokim ryzyku klinicznym i niskim ryzyku genomicznym. Wśród pacjentów z chorobą bez węzłów wskaźnik przeżycia bez odległych przerzutów wynosił 95,7% (95% CI, 93,0 do 97,4) w grupie chemioterapeutycznej i 93,2% (95% CI, 90,1 do 95,4) w grupie bez chemioterapii; wśród pacjentów z chorobą z dodatnim węzłem wskaźnik ten wynosił 96,3% (95% CI, 93,1 do 98,1) w grupie otrzymującej chemioterapię i 95,6 (95% CI, 92,7 do 97,4) w grupie bez chemioterapii (ryc. S2 w Dodatek). Continue reading „Podpis 70-genowy jako pomoc w decyzjach terapeutycznych we wczesnym stadium raka piersi ad 8”

Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 cd

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią również zostały wykluczone. Pacjenci ze stabilnym przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub zapaleniem wątroby typu C byli uprawnieni, jeśli ich poziomy aminotransferaz w surowicy były mniejsze niż pięciokrotność górnej granicy prawidłowego zakresu. Pacjenci z aktywnym rakiem mogliby zostać włączeni, gdyby chemioterapia nie była wymagana i nie uznano, że rak mógłby zaciemnić wynik badania. Badanie leczenia
Przy wejściu badacze wybrali zoptymalizowaną terapię podstawową dla każdego pacjenta na podstawie historii leczenia przeciwretrowirusowego, wyników dostępnych testów odporności na leki oraz poprzednich lub aktualnych danych laboratoryjnych. Darunawir i typranawir, które były badane w czasie badań, były dozwolone jako część zoptymalizowanej terapii w tle, podlegającej lokalnej zgodzie prawnej, w celu zapewnienia najbardziej aktywnego schematu leczenia dla pacjentów. Continue reading „Raltegrawir zoptymalizowaną terapią tła dla opornej infekcji HIV-1 cd”