Antygenowa rola weglowodanów

Antygenowa rola węglowodanów została udowodniona na rozmaitych pneumokokach. Z hodowli bowiem pneumokoków wyosobniono wielocukry 7 które po oczyszczeniu dawały odczyn precypitacji z odpowiednimi surowicami. W miarę przechodzenia pneumokokowych wielocukrów w jednocukry pod wpływem kwasów – odczyn precypitacji znikał. Wyosobnione z pneumokoków wielocukry różnią się między sobą znacznie nie tylko serologicznie, lecz także i chemicznie w zależności od typów pneumokoków. Węglowodany, które dają odczyny serologiczne, można znaleźć nie tylko w pneumokokach, ale także w innych bakteriach, jak np: w pałeczkach zapalenia płuc, w prątkach gruźlicy, w przecinkowcach cholery, w gonokokach. Continue reading „Antygenowa rola weglowodanów”

Wydajnosc t. plucnej jest duza

Bezpośrednio przed swym podziałem t. płucna jest połączona z powierzchnią wklęsłą łuku aorty za pośrednictwem niedrożnego – więz. tętniczego (lig. arteriosum Botalli), stanowiącego pozostałość po – przewodzie tętniczym (ductus arteriosus Botalli), którym u płodu część krwi z t. płucnej przedostawała się wprost, a więc z pominięciem płuc, do aorty. Continue reading „Wydajnosc t. plucnej jest duza”

KRWIOBIEG PLUCNY

KRWIOBIEG PŁUCNY Krwioobieg płucny ma za zadanie utlenienie krwi, pozbawionej w znacznym stopniu tlenu przez tkanki ustroju. Stanowi on u kręgowców lądowych odpowiednik krwiobiegu skrzelowego kręgowców wodnych i w pewnej mierze krwiobiegu łożyskowego ustroju płodu. Droga tego krwiobiegu jest stosunkowo krótka, rozpościera się bowiem od komory prawej serca poprzez tkankę płucną do lewego przedsionka serca. W skład krwiobiegu płucnego wchodzą – t. płucna (a. Continue reading „KRWIOBIEG PLUCNY”

W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek

Otrzymuje się ten wynik dzięki powstaniu dookoła śródbłonka szeregu warstw, które ujmiemy nazwą – perihelium. W ten sposób ściana tętnic składa się z trzech zasadniczych warstw, którymi są: – osłonka wewnętrzna (intima), oslonka środkowa. W skład osłonki wewnętrznej (intima) wchodzi śródbłonek, wysłany od zewnątrz warstwą tkanki łącznej. Znacznie grubsza – osłonka środkowa (media) jest wyposażona w liczne miocyty gładkie, ułożone głównie okrężnie, a ponadto zawiera dużą ilość włókien sprężystych. Mięśniówce zawdzięcza tętnica swą kurczliwość, a więc możność dostosowywania wielkości swego światła do każdorazowych potrzeb danego narządu, a zatem do regulowania wydajności przepływu krwi. Continue reading „W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek”

Naczyniem macierzystym ukladu tetniczego ogólnego jest – aorta

Na granicy między osłonką środkową i osłonką wewnętrzną, a z drugiej strony między osłonką środkową i przydanką powstaje duże nagromadzenie elementu sprężystego, które nosi nazwę błony sprężystej wewn. (lamina elastica int. ) oraz – błony sprężystej zewn. (lamina elaesica ext. ). Continue reading „Naczyniem macierzystym ukladu tetniczego ogólnego jest – aorta”

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byłoby zwiększenie ciśnienia wewnątrzaortowego, a zatem także zwiększenie pracy serca. Drugim wymiarem aorty, o którym wspomnieć wypada, jest jej średnica. Średnica ta jest proporcjonalna do ilości krwi, zawartej w ustroju, a przez to i do wielkości całego ssaka. Średnica ta nie jest niezmienna, zależy bowiem przede wszystkim od ciśnienia wewnątrzaortowego, a więc od pracy serca i od oporów obwodowych. Na całym swym przebiegu aorta jest opleciona współczulnym – splotem aortowym regulowania średnicy aorty, a pośrednio i ciśnienia tętniczego, a to przy pomocy nielicznych miocytów gładkich, znajdujących się w jej ścianie. Continue reading „Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego”