Mechanizm dzialania opsonin i bakteriotropin

Mechanizm działania opsonin i bakteriotropin należy wiązać ze zmianami, powstającymi na powierzchni bakterii pod wpływem surowicy, a mianowicie opsoniny zmieniają napięcie powierzchniowe i obniżają ujemny ładunek elektryczny komórki bakteryjnej. Dzięki tym zmianom bakterie-lepiej od leukocytów łatwiej zostają wchłonięte przez krwinki białe. Według Wrighta opsoniny są zasadniczym czynnikiem walki ustroju z zakażeniem. Dlatego też ze zdolności opsoninowej zwiększenie tej zdolności opsoninowym. Metoda oznaczenia wskaźnika opsonin owego polega na tym, że krzepnącą krew zdrowego człowieka miesza się z surowicą krwi chorego, i z zarazków, które wywołały chorobę. Continue reading „Mechanizm dzialania opsonin i bakteriotropin”

KRWIOOBIEG OGÓLNY

KRWIOOBIEG OGÓLNY W skład krwioobiegu, zwanego również – krwioobiegiem wielkim, wchodzą naczynia całego ciała, z wyłączeniem płuc. W całym tym układzie rozróżniamy trzy następujące układy naczyniowe – układ tętniczy, – układ włoskowaty i układ żylny. A. Układ tętniczy ogólny. Układ tętniczy ogólny stanowi całokształt tętnic, rozprowadzających po całym ustroju krew, pędzoną siłą lewej komory serca. Continue reading „KRWIOOBIEG OGÓLNY”

Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki

Odgałęzianie się tętnic od ich pnia macierzystego odbywa się zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki, a właściwie hemodynamiki. Istotnie, i w jednym i w drugim przypadku chodzi o stworzenie najlepszych warunków dla przepływu krwi. Stwierdzono mianowicie, że odgałęzienie się tętnicy od pnia macierzystego odbywa się zawsze pod pewnym kątem ostrym, zwanym – kątem odgałęzienia. W górę od odgałęzienia stwierdzamy obecność lekkiego rozszerzenia pnia macierzystego, które nazywamy – stożkiem odgałęzieniowym. Zarówno ten stożek, jak i odpowiednia wielkość kąta odgałęzienia zapobiegają powstawaniu wirów, któreby bezużytecznie marnowały część energii kinetycznej krwi. Continue reading „Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki”

Krew ze zbiornika aortowego jest rozprowadzana – tt. pochodnymi

Krew ze zbiornika aortowego jest rozprowadzana – tt. pochodnymi (aa. securuiariae), a dalej tętniczkami i naczyniami włoskowatymi w głąb wszystkich tkanek ustroju, by wreszcie po tak długiej wędrówce powrócić do serca dwiema – żyłami czczymi (venae cav ae), pnzednią i tylną. Na tej długiej drodze, między lewą komorą i prawym przedsionkiem, aorta poprzez swe tt. pochodne i drobne tętnice przedziera się w końcu poprzez naczynia włoskowate, których koryto jest blisko 500 razy większe od koryta zbiornika aortowego. Continue reading „Krew ze zbiornika aortowego jest rozprowadzana – tt. pochodnymi”

Równolegle do spadku cisnienia, obserwujemy równiez i zmniejszenie szybkosci ruchu krwi.

Równolegle do spadku ciśnienia, obserwujemy również i zmniejszenie szybkości ruchu krwi. Jest ona duża w aorcie, gdyż wynosi 60. :. 20 cm na sek. , podczas gdy w jednej z tętnic pochodnych (w t. Continue reading „Równolegle do spadku cisnienia, obserwujemy równiez i zmniejszenie szybkosci ruchu krwi.”

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byłoby zwiększenie ciśnienia wewnątrzaortowego, a zatem także zwiększenie pracy serca. Drugim wymiarem aorty, o którym wspomnieć wypada, jest jej średnica. Średnica ta jest proporcjonalna do ilości krwi, zawartej w ustroju, a przez to i do wielkości całego ssaka. Średnica ta nie jest niezmienna, zależy bowiem przede wszystkim od ciśnienia wewnątrzaortowego, a więc od pracy serca i od oporów obwodowych. Na całym swym przebiegu aorta jest opleciona współczulnym – splotem aortowym regulowania średnicy aorty, a pośrednio i ciśnienia tętniczego, a to przy pomocy nielicznych miocytów gładkich, znajdujących się w jej ścianie. Continue reading „Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego”

Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 3

We wrześniu 2009 r. pacjentka zapisał się do badania klinicznego(CA184-087, ClinicalTrials.gov number, NCT00920907): randomizowane, otwarte badanie porównujące bezpieczeństwo i farmakokinetykę ipilimumabu wytwarzanego za pomocą dwóch odrębnych procesów. Pacjentka otrzymywała ipilimumab w dawce 10 mg na kilogram masy ciała co 3 tygodnie, w sumie cztery dawki, w ramach terapii indukcyjnej. W badaniu kontrolnym CT z grudnia 2009 r. Continue reading „Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 3”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 7

Nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami w przypadku zgonów z jakiejkolwiek przyczyny po 6 miesiącach. Częstość złożonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zatorowości, nawrotu infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub powtórnej hospitalizacji z powodu rozwoju zastoinowej niewydolności serca wynosiła 3% we wczesnej grupie chirurgicznej w porównaniu z 28% w grupie leczonej konwencjonalnie (współczynnik ryzyka, 0,08; 95% CI, 0,01 do 0,65; P = 0,02) (panel B). Nie było istotnej różnicy między grupami z wczesną operacją a grupami leczonymi konwencjonalnie, ze śmiertelnością całkowitą po 6 miesiącach (odpowiednio 3% i 5%, współczynnik ryzyka, 0,51, 95% CI, 0,05 do 5,66; P = 0,59) ( Figura 2A). Po 6 miesiącach wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zatorowości, nawrotu infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub powtórnej hospitalizacji z powodu rozwoju zastoinowej niewydolności serca wynosił 3% we wczesnym okresie operacji, w porównaniu z 28% grupa leczenia konwencjonalnego (współczynnik ryzyka, 0,08; 95% CI, 0,01 do 0,65; P = 0,02). Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 7”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4

Zdarzenie zatorowe zdefiniowano jako zatorowość ogólnoustrojową spełniającą oba wcześniej określone kryteria: ostry początek objawów klinicznych lub objawów zatorowości oraz pojawienie się nowych zmian, co potwierdzają dalsze badania obrazowe. Skórne objawy lub ropnie przerzutowe nie były uważane za zdarzenia zatorowe. Rozpoznanie zatoru mózgowego zostało potwierdzone przez doświadczonego neurologa na podstawie dodatkowego obrazowania mózgu metodą rezonansu magnetycznego. Nie prowadziliśmy systematycznie badań obrazowych w celu wykrycia subklinicznych zatorowych zdarzeń. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4”