Jezeli choroba zakazna przebiega niepomyslnie.

Dzieląc liczbę zfagocytowanych bakterii przez liczbę obliczonych leukocytów otrzymujemy liczbę fagocytarną surowicy chorego. Następnie zastępujemy w nowej mieszaninie surowicę chorego surowicą zdrowego . Otrzymujemy w t sposób liczbę fagocytarną osoby zdrowej. Stosunek liczby fagocytarnej chorego do liczby fagocytarnej zdrowego jest wskaźnikiem opsoninowym krwi danego chorego. Jeżeli choroba zakaźna przebiega niepomyślnie. Continue reading „Jezeli choroba zakazna przebiega niepomyslnie.”

siateczka sródblonków zatok sledziony

Wszystkie te elementy posiadaj ą zdolność wychwytywania rozmaitych: ciał i ich przerabiania. Najbardziej czynne pod tym względem są komórki siateczki miąższu śledziony i tkanki limfatycznej oraz siateczka śródbłonków zatok śledziony, węzłów chłonnych, komórki Kupffera i komórki naczyń włosowatych szpiku kostnego. Te najbardziej czynne elementy uznane są jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w ścisłym znaczeniu, inne natomiast jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w znaczeniu szerokim. Działając na układ siateczkowo – śródbłonkowy rozmaitymi sposobami fizyko-chemicznymi, możemy pobudzać wytwarzanie przeciwciał lub też zmniejszać przez tak zwaną blokadę. Dziś stoimy na stanowisku, że układ siateczkowo-śródbłonkowy jest miejscem wytwarzania się przeciwciał, a doświadczenia z surowicami przeciwsiateczkowo-śródbłonkowymi potwierdzają to stanowisko. Continue reading „siateczka sródblonków zatok sledziony”

Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki

Odgałęzianie się tętnic od ich pnia macierzystego odbywa się zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki, a właściwie hemodynamiki. Istotnie, i w jednym i w drugim przypadku chodzi o stworzenie najlepszych warunków dla przepływu krwi. Stwierdzono mianowicie, że odgałęzienie się tętnicy od pnia macierzystego odbywa się zawsze pod pewnym kątem ostrym, zwanym – kątem odgałęzienia. W górę od odgałęzienia stwierdzamy obecność lekkiego rozszerzenia pnia macierzystego, które nazywamy – stożkiem odgałęzieniowym. Zarówno ten stożek, jak i odpowiednia wielkość kąta odgałęzienia zapobiegają powstawaniu wirów, któreby bezużytecznie marnowały część energii kinetycznej krwi. Continue reading „Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 9

Pacjenci, do których chodziliśmy, to ci z ciężkim, uporczywym układowym MIZS, dla których nie było skutecznego leczenia, co odzwierciedla długi czas trwania choroby, duża liczba aktywnych stawów i wysoka częstotliwość wcześniejszej ekspozycji na czynniki biologiczne na linii podstawowej. W fazie podwójnie ślepej, działania niepożądane wystąpiły u większej liczby pacjentów otrzymujących tocilizumab niż u osób otrzymujących placebo. Częstość występowania infekcji na pacjento-rok wynosiła 2,9 w grupie placebo i 3,4 w grupie tocilizumabu. Skumulowana częstość infekcji (podczas fazy podwójnie ślepej i leczenia otwartego) wynosiła 3,0 na pacjenta rocznie. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 9”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2

Wytyczne American College of Cardiology / American Heart Association (ACC-AHA) z 2006 r .9 zalecają wczesną chirurgię jako wskazanie klasy IIa tylko u pacjentów z nawracającymi zatorami, podczas gdy zrewidowane wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego z 2009 r.3 zalecają wczesną operację jako klasa IIb. wskazanie u pacjentów z izolowanymi, bardzo dużymi wegetacjami (o średnicy> 15 mm). Ze względu na ograniczenia etyczne, logistyczne i finansowe, nie przeprowadzono randomizowanych badań w celu wyjaśnienia wskazań do zabiegu chirurgicznego i terminu ich wykonania, które mogłyby wiązać się z korzystnymi skutkami.4 Opracowano metodę wczesnej chirurgii kontra leczenie konwencjonalne w badaniu zapalenia wsierdzia (EASE) porównanie wyników klinicznych wczesnego zabiegu z wynikami konwencjonalnej strategii leczenia opartej na aktualnych wytycznych dla pacjentów z lewostronnym infekcyjnym zapaleniem wsierdzia i wysokim ryzykiem zatoru. Główną hipotezą tego badania było to, że wczesna operacja zmniejszyłaby częstość zgonów lub epizodów zatorowych w porównaniu do leczenia konwencjonalnego. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 2”

Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 6

Ipilimumab wykazał ogólną korzyść w zakresie przeżycia w dwóch randomizowanych badaniach III fazy z udziałem pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, jednak odsetek odpowiedzi pozostaje niewielki, między 10% a 15% .15,16 Zwiększenie odsetka odpowiedzi do ipilimumab przez podawanie go w połączeniu z terapią celowaną , chemioterapia, inna immunoterapia lub radioterapia są obszarami aktywnego badania. Nasz pacjent miał ogólnoustrojową odpowiedź na zlokalizowaną radioterapię po wystąpieniu progresji choroby podczas przyjmowania ipilimumabu. Właściwa masa węzła chłonnego i śledziona, które nie były celem radioterapii, otrzymywały jedynie niskie, nieterapeutyczne dawki promieniowania (odpowiednio 133 cGy i 2,3 cGy), dodatkowo wspierając pogląd, że regresja choroby w tych odległych miejscach była spowodowana ulepszona odpowiedź ogólnoustrojowa. Opóźnione odpowiedzi pojawiające się od 18 do 20 tygodni po leczeniu ipilimumabem są dobrze znane, ale w naszej opinii 19-miesięczny okres pomiędzy początkiem ipilimumabu a odpowiedzią na chorobę, przy jednoczesnym podawaniu radioterapii, jest bardziej korzystny z efektu abscopala. Continue reading „Immunologiczne korelacje efektu aborcyjnego u pacjenta z czerniakiem AD 6”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 7

Nie stwierdzono znaczącej różnicy między grupami w przypadku zgonów z jakiejkolwiek przyczyny po 6 miesiącach. Częstość złożonego punktu końcowego zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zatorowości, nawrotu infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub powtórnej hospitalizacji z powodu rozwoju zastoinowej niewydolności serca wynosiła 3% we wczesnej grupie chirurgicznej w porównaniu z 28% w grupie leczonej konwencjonalnie (współczynnik ryzyka, 0,08; 95% CI, 0,01 do 0,65; P = 0,02) (panel B). Nie było istotnej różnicy między grupami z wczesną operacją a grupami leczonymi konwencjonalnie, ze śmiertelnością całkowitą po 6 miesiącach (odpowiednio 3% i 5%, współczynnik ryzyka, 0,51, 95% CI, 0,05 do 5,66; P = 0,59) ( Figura 2A). Po 6 miesiącach wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, zatorowości, nawrotu infekcyjnego zapalenia wsierdzia lub powtórnej hospitalizacji z powodu rozwoju zastoinowej niewydolności serca wynosił 3% we wczesnym okresie operacji, w porównaniu z 28% grupa leczenia konwencjonalnego (współczynnik ryzyka, 0,08; 95% CI, 0,01 do 0,65; P = 0,02). Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 7”

Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4

Zdarzenie zatorowe zdefiniowano jako zatorowość ogólnoustrojową spełniającą oba wcześniej określone kryteria: ostry początek objawów klinicznych lub objawów zatorowości oraz pojawienie się nowych zmian, co potwierdzają dalsze badania obrazowe. Skórne objawy lub ropnie przerzutowe nie były uważane za zdarzenia zatorowe. Rozpoznanie zatoru mózgowego zostało potwierdzone przez doświadczonego neurologa na podstawie dodatkowego obrazowania mózgu metodą rezonansu magnetycznego. Nie prowadziliśmy systematycznie badań obrazowych w celu wykrycia subklinicznych zatorowych zdarzeń. Continue reading „Wczesna chirurgia kontra konwencjonalne leczenie infekcyjnego zapalenia wsierdzia AD 4”

Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax ad 6

Pod koniec badania trzech pacjentów nadal miało podwyższone poziomy. Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej po leczeniu (wszystkie stopnia 1) wystąpiło u siedmiu pacjentów (33%) w grupach otrzymujących wiele dawek (zakres od 41 do 115 jednostek na litr) iu sześciu pacjentów (27%) w pojedynczej dawce kohorta (zakres, 38 do 49 U na litr). Jedna elewacja (kohorty 2) została zgłoszona jako zdarzenie niepożądane. Pod koniec badania dwóch pacjentów w grupie 2 i czterech pacjentów w kohorcie 3 nadal miało podwyższony poziom aminotransferazy asparaginianowej.
U pacjenta z malarią falciparum, który otrzymał wielokrotne dawki KAF156, poziom hemoglobiny spadł z 9,1 g na decylitr do 6,8 g na decylitr w dniu 2 (stopień 3.), wahał się w czasie badania, wynosił 6,6 g na decylitr w dniu 11, ale był normalny 2 tygodnie później. Continue reading „Aktywność przeciwmalaryczna KAF156 w malarii Falciparum i Vivax ad 6”