siateczka sródblonków zatok sledziony

Wszystkie te elementy posiadaj ą zdolność wychwytywania rozmaitych: ciał i ich przerabiania. Najbardziej czynne pod tym względem są komórki siateczki miąższu śledziony i tkanki limfatycznej oraz siateczka śródbłonków zatok śledziony, węzłów chłonnych, komórki Kupffera i komórki naczyń włosowatych szpiku kostnego. Te najbardziej czynne elementy uznane są jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w ścisłym znaczeniu, inne natomiast jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w znaczeniu szerokim. Działając na układ siateczkowo – śródbłonkowy rozmaitymi sposobami fizyko-chemicznymi, możemy pobudzać wytwarzanie przeciwciał lub też zmniejszać przez tak zwaną blokadę. Dziś stoimy na stanowisku, że układ siateczkowo-śródbłonkowy jest miejscem wytwarzania się przeciwciał, a doświadczenia z surowicami przeciwsiateczkowo-śródbłonkowymi potwierdzają to stanowisko. J. SWOISTOŚĆ Jedną z zasadniczych cech odporności jest jej swoistość, czyli że uodpornianie określonym zarazkiem powoduje wytwarzanie przeciwciał tylko na ten zarazek lub też bardzo do niego zbliżony pod względem chemicznym. Jeżeli istnieje swoistość w odporności, to należy sobie postawić pytanie, jakie ciało, wchodzące w skład protoplazmy komórkowej lub bakterii, posiada właściwości swoistego antygenu i dalej – czy jest ono węglowodanem, lipidem, czy wreszcie białkiem. Co do węglowodanów, to niewątpliwie posiadają one cechy antygenowe, choćby jako tak zwane hapteny, gdyż w przeciwieństwie do komórek ustroju budowa węglowodanów w zarazkach jest bardzo różna i wielopostaciowa. [podobne: aorta wstępująca, biopulp, depribon ]

Powiązane tematy z artykułem: aorta wstępująca biopulp depribon