Podpis 70-genowy jako pomoc w decyzjach terapeutycznych we wczesnym stadium raka piersi ad 7

Ta analiza została przeprowadzona w populacji, która miała zamiar leczyć, która obejmowała pacjentów, którzy mieli niezgodne ryzyko w momencie rejestracji i którzy byli analizowani zgodnie z przydzieleniem leczenia. Krzywe czas do zdarzenia zostały oszacowane za pomocą metody Kaplana-Meiera. Wstawki pokazują te same dane na rozszerzonej osi y. Wśród pacjentów w populacji, która miała zamiar leczyć z wysokim ryzykiem klinicznym i niskim ryzykiem genomicznym przy włączaniu do badania, ci, którzy zostali poddani randomizacji na podstawie ryzyka klinicznego (a zatem otrzymywali chemioterapię) mieli 5-letni wskaźnik przeżycia bez odległych przerzutów 95,9. % (95% CI, 94,0 do 97,2), podczas gdy ci, którzy zostali poddani randomizacji na podstawie ryzyka genomicznego (a zatem nie otrzymali chemioterapii) mieli wskaźnik 94,4% (95% CI, 92,3 do 95,9) – 1,5 punktu procentowego mniej niż odsetek osób otrzymujących chemioterapię (skorygowany współczynnik ryzyka dla odległych przerzutów lub zgonu z chemioterapią vs. bez chemioterapii, 0,78; 95% CI; 0,50 do 1,21; P = 0,27) (rys. 2A i tabela S15 w dodatkowym dodatku).
Wśród pacjentów o niskim ryzyku klinicznym i wysokim ryzyku genomicznym, ci, którzy zostali poddani randomizacji na podstawie ryzyka genomicznego (i dlatego otrzymali chemioterapię) mieli 5-letni wskaźnik przeżycia bez odległych przerzutów 95,8% (95% CI, 92,9 do 97,6) w porównaniu z 95,0% (95% CI, 91,8 do 97,0%) wśród osób, które zostały poddane randomizacji na podstawie ryzyka klinicznego (i dlatego nie otrzymały chemioterapii) (skorygowany współczynnik ryzyka dla odległych przerzutów lub zgonu z chemioterapią vs. bez chemioterapii, 1,17; 95% CI, 0,59 do 2,28; P = 0,66) (Figura 2B). To odkrycie nie wykazuje żadnej przewagi w kierowaniu terapią na podstawie ryzyka genomicznego u pacjentów o niskim ryzyku klinicznym, ale o wysokim ryzyku genomowym, ponieważ ci pacjenci nie mieli korzyści z zastosowania chemioterapii adjuwantowej.
Tabela 2. Tabela 2. Wynik Zgodnie z odmienną grupą ryzyka i strategią leczenia (populacja na obecność protokołu). Ponadto wśród pacjentów z grupami z ryzykiem dysharmonijnym nie było istotnej różnicy między grupą chemioterapeutyczną a grupą w odniesieniu do przeżycia wolnego od choroby (Figura 2C i 2D) i całkowitego przeżycia (Figura 2E i 2F). Analizy wrażliwości w populacyjnej populacji przedstawiono w Tabeli 2. Dane dotyczące odstępów bez odległych przerzutów pokazano na Fig. S6 w Dodatku Uzupełniającym.
Ryzyko genetyczne a ryzyko kliniczne
Ogółem 3356 pacjentów zostało zakwalifikowanych do grupy wysokiego ryzyka klinicznego (1550 z niskim ryzykiem genomicznym i 1806 z wysokim ryzykiem genomicznym), a 2398 zostało sklasyfikowanych jako o wysokim ryzyku genomicznym (592 z niskim ryzykiem klinicznym i 1806 z wysokim ryzykiem klinicznym). Tak więc, spośród 6693 pacjentów różnica między dwiema strategiami (ryzyko kliniczne a ryzyko genomu) dla podawania chemioterapii wynosiłaby 958 pacjentów (14,3%). Spośród wszystkich pacjentów o wysokim ryzyku klinicznym zastosowanie sygnatury o 70 genach do kierowania chemioterapią doprowadziłoby do ograniczenia stosowania chemioterapii adiuwantowej u 1550 z 3356 pacjentów (46,2%).
Chemioterapia Zalecenie dotyczące wyłącznie ryzyka klinicznego lub genomicznego
Oszacowaliśmy również wyniki u wszystkich pacjentów, jeśli stosowanie chemioterapii było zalecane tylko przez ryzyko kliniczne lub ryzyko genetyczne
[hasła pokrewne: plastry evra ulotka, solcoseryl zastrzyki, dyżury aptek mrągowo ]

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek mrągowo plastry evra ulotka solcoseryl zastrzyki