pien ramienno-glowowy

Powyższy układ stosunków może być uważany za punkt wyjścia dla zmian wywołanych nierównomiernym wzrostem poszczególnych odcinków łuku aorty, polegających na tak znacznym zbliżeniu się punktów odejścia tt. pochodnych, że niektóre z nich nawiązują wreszcie łączność z łukiem aorty za pośrednictwem wspólnego pnia tętniczego, zwanego – pniem ramienno-głowym (truncus brachiocephalicue) . Zcalanie się początkowych odcinków tt. pochodnych wyraża się w sposób najprostszy u Hominidae, a najbardziej zawile u- Ungulata. U Hominidae od łuku aorty odchodzą trzy tt. pochodne: – pień ramienno-głowowy (truncus brachiocephaiicue s. a. anonyma), obejmujący t. podobojczykową prawą i t. szyjną wspólną prawą, – t. szyjna wspólna lewa (a. carotis comm: sin. ) oraz -t. podobojczykowa lewa (a. subclaria sin. ) . Pień ramienno-głowowy złożony tylko z dwóch tt. pochodnych nazywamy- pniem ramienno-głowowym dwudzielnym (truncus brachiocephalicus bipartitue), U Carnirora i u Suidae w skład – pnia ramienno-głowowego trójdzielnego (truncus braołiiocephalicus tripartitus) wchodzi prócz t. podobojczykowej prawej i . t. szyjnej wspólnej prawej ponadto t. szyjna wspólna lewa, tak, że od łuku aorty odchodzi samodzielnie jedynie – t. podobojczykowa lewa (a. subclaria sin. ) . [patrz też: suliga częstochowa, solcoseryl zastrzyki, tenaxum ]

Powiązane tematy z artykułem: solcoseryl zastrzyki suliga częstochowa tenaxum