KRWIOBIEG PLUCNY

KRWIOBIEG PŁUCNY Krwioobieg płucny ma za zadanie utlenienie krwi, pozbawionej w znacznym stopniu tlenu przez tkanki ustroju. Stanowi on u kręgowców lądowych odpowiednik krwiobiegu skrzelowego kręgowców wodnych i w pewnej mierze krwiobiegu łożyskowego ustroju płodu. Droga tego krwiobiegu jest stosunkowo krótka, rozpościera się bowiem od komory prawej serca poprzez tkankę płucną do lewego przedsionka serca. W skład krwiobiegu płucnego wchodzą – t. płucna (a. Continue reading „KRWIOBIEG PLUCNY”

Wydajnosc t. plucnej jest duza

Bezpośrednio przed swym podziałem t. płucna jest połączona z powierzchnią wklęsłą łuku aorty za pośrednictwem niedrożnego – więz. tętniczego (lig. arteriosum Botalli), stanowiącego pozostałość po – przewodzie tętniczym (ductus arteriosus Botalli), którym u płodu część krwi z t. płucnej przedostawała się wprost, a więc z pominięciem płuc, do aorty. Continue reading „Wydajnosc t. plucnej jest duza”

siateczka sródblonków zatok sledziony

Wszystkie te elementy posiadaj ą zdolność wychwytywania rozmaitych: ciał i ich przerabiania. Najbardziej czynne pod tym względem są komórki siateczki miąższu śledziony i tkanki limfatycznej oraz siateczka śródbłonków zatok śledziony, węzłów chłonnych, komórki Kupffera i komórki naczyń włosowatych szpiku kostnego. Te najbardziej czynne elementy uznane są jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w ścisłym znaczeniu, inne natomiast jako układ siateczkowo – śródbłonkowy w znaczeniu szerokim. Działając na układ siateczkowo – śródbłonkowy rozmaitymi sposobami fizyko-chemicznymi, możemy pobudzać wytwarzanie przeciwciał lub też zmniejszać przez tak zwaną blokadę. Dziś stoimy na stanowisku, że układ siateczkowo-śródbłonkowy jest miejscem wytwarzania się przeciwciał, a doświadczenia z surowicami przeciwsiateczkowo-śródbłonkowymi potwierdzają to stanowisko. Continue reading „siateczka sródblonków zatok sledziony”

Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia

Częstym zjawiskiem w układzie naczyniowym są – zespolenia. Pod nazwą tą rozumiemy połączenie między sąsiadującymi naczyniami, wyrównywujące różnice ciśnienia krwi, a ponadto zapewniające dopływ krwi do danego odcinka ciała różnymi, niezależnymi od siebie, drogami. Dopływ krwi do pewnej części ciała naczyniem dodatkowym, zamiast tętnicą główną, nazywamy -ukrwieniem pobocznym, a takie tętnice dodatkowe -tt. pobocznymi (aa. collaterales). Continue reading „Czestym zjawiskiem w ukladzie naczyniowym sa – zespolenia”

Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki

Odgałęzianie się tętnic od ich pnia macierzystego odbywa się zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki, a właściwie hemodynamiki. Istotnie, i w jednym i w drugim przypadku chodzi o stworzenie najlepszych warunków dla przepływu krwi. Stwierdzono mianowicie, że odgałęzienie się tętnicy od pnia macierzystego odbywa się zawsze pod pewnym kątem ostrym, zwanym – kątem odgałęzienia. W górę od odgałęzienia stwierdzamy obecność lekkiego rozszerzenia pnia macierzystego, które nazywamy – stożkiem odgałęzieniowym. Zarówno ten stożek, jak i odpowiednia wielkość kąta odgałęzienia zapobiegają powstawaniu wirów, któreby bezużytecznie marnowały część energii kinetycznej krwi. Continue reading „Odgalezianie sie tetnic od ich pnia macierzystego odbywa sie zgodnie z wymaganiami hydrodynamiki”

Drobne tetniczki

Drobne tętniczki, poprzedzające układ włoskowaty, nazywamy – tt. przedwłoskowatymi (aa. praecapillares) lub wprost – tętniczkami (arteriolae). Jak zobaczymy dalej, tętniczkom tym przypada ważna rola regulowania krwiobiegu w układzie włoskowatym. W miarę jak układ tętniczy ulega coraz większemu rozdrobnieniu, wzrasta przekrój ogólny drzewa tętniczego, wskutek czego ciśnienie krwi stopniowo opada, jak również zmniejsza się i szybkość jej ruchu. Continue reading „Drobne tetniczki”

Naczyniem macierzystym ukladu tetniczego ogólnego jest – aorta

Na granicy między osłonką środkową i osłonką wewnętrzną, a z drugiej strony między osłonką środkową i przydanką powstaje duże nagromadzenie elementu sprężystego, które nosi nazwę błony sprężystej wewn. (lamina elastica int. ) oraz – błony sprężystej zewn. (lamina elaesica ext. ). Continue reading „Naczyniem macierzystym ukladu tetniczego ogólnego jest – aorta”

W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek

Otrzymuje się ten wynik dzięki powstaniu dookoła śródbłonka szeregu warstw, które ujmiemy nazwą – perihelium. W ten sposób ściana tętnic składa się z trzech zasadniczych warstw, którymi są: – osłonka wewnętrzna (intima), oslonka środkowa. W skład osłonki wewnętrznej (intima) wchodzi śródbłonek, wysłany od zewnątrz warstwą tkanki łącznej. Znacznie grubsza – osłonka środkowa (media) jest wyposażona w liczne miocyty gładkie, ułożone głównie okrężnie, a ponadto zawiera dużą ilość włókien sprężystych. Mięśniówce zawdzięcza tętnica swą kurczliwość, a więc możność dostosowywania wielkości swego światła do każdorazowych potrzeb danego narządu, a zatem do regulowania wydajności przepływu krwi. Continue reading „W sklad oslonki wewnetrznej (intima) wchodzi sródblonek”

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego

Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byłoby zwiększenie ciśnienia wewnątrzaortowego, a zatem także zwiększenie pracy serca. Drugim wymiarem aorty, o którym wspomnieć wypada, jest jej średnica. Średnica ta jest proporcjonalna do ilości krwi, zawartej w ustroju, a przez to i do wielkości całego ssaka. Średnica ta nie jest niezmienna, zależy bowiem przede wszystkim od ciśnienia wewnątrzaortowego, a więc od pracy serca i od oporów obwodowych. Na całym swym przebiegu aorta jest opleciona współczulnym – splotem aortowym regulowania średnicy aorty, a pośrednio i ciśnienia tętniczego, a to przy pomocy nielicznych miocytów gładkich, znajdujących się w jej ścianie. Continue reading „Oczywistym wynikiem takiego nowego stanu rzeczy byloby zwiekszenie cisnienia wewnatrzaortowego”